AFM
De Autoriteit Financiële Markten (AFM) zette onlangs het verschil tussen beleggingsfondsen en trackers op scherp. De AFM stelde dat het standaard aanbevelen van actief beheerde fondsen niet in het belang van de klant is en dat adviseurs wel ‘heel gegronde redenen moeten hebben om fondsen aan te bevelen boven vergelijkbare trackers’.
   
AFM-bestuurder Theodor Kockelkoren zei later in een interview niet per se een lans te willen breken voor passieve beleggingen zoals trackers, maar dat het wel ‘opvallend’ is hoe weinig passieve beleggingen worden aanbevolen bij professioneel beleggingsadvies. “Ondanks dat diverse onderzoeken uitwijzen dat deze fondsen in heel veel gevallen achterblijven bij de index.’’

Trackerlobby
Harry Geels vindt vooral dat tegenwoordig de ‘trackerlobby op volle toeren draait’. De uitingen van de AFM zijn daar een voorbeeld van. Maar Geels refereert ook aan onder meer allerlei zeer positieve verhalen over trackers in de media en de benadering van de nieuwe verzekeringsaanbieder Brand New Day, die trackers aanprijst.
  
Natuurlijk zijn trackers goede instrumenten, die vooral de wind in de zeilen hebben gekregen door de opkomst van discount brokers. Particuliere beleggers die zelf hun beleggingen regelen, hebben nu duidelijk meer keuze en variatie aan beleggingsinstrumenten. En ook voor professionele beleggers kunnen trackers bijzonder handig zijn. Maar het zijn geen ‘wondermiddelen’. Geels: “Journalisten zijn niet capabel genoeg om weerstand te bieden tegen de trackerlobby.’’

Kosten
Want de trackerlobby draait volgens Geels feitelijk maar op één argument: kosten. Geels: “Gaat beleggen niet meer over rendement en risico? Kosten zijn een factor die het rendement beïnvloedt. Ja, indextrackers zijn goedkoop, omdat er niet voor actief beheer betaald moet worden. Maar door de trackerlobbyisten wordt de suggestie gewekt dat je daarmee automatisch op hogere rendementen uitkomt. Brand New Day schrijft de volgende aperte onzin op zijn site: ‘méér rendement door lage kosten en méér rendement omdat gekozen wordt voor indexfondsen’.

Fiat Panda of Mercedes
Geels maakt vervolgens een vergelijking tussen auto’s. Een Fiat Panda is goedkoop. Maar misschien kiest u wel voor de duurzaamheid van een Mercedes. Dit voorbeeld kan worden doorgetrokken naar beleggen. Geels geeft dan het voorbeeld van een beleggingsproduct waarin de belegger beschermd wordt tegen dalingen. Dat kost wat rendement, maar levert meer veiligheid op. “Of wat als u nu een ‘no cure no pay-deal’ afspreekt: beheerder krijgt 10% van de winst. Nee, kan allemaal niet meer als het aan de boekhouders ligt met een kostenbijziendheid. Het is allemaal te duur.’’
Met andere woorden, kosten zijn zeker een argument als het om beleggen gaat, maar let ook op andere argumenten, zoals veiligheid of kwaliteit.